Jan Sebastian Bach wściekły na pomysł wysłania jego wariacji w kosmos (faktyczny pomysł astronautów z NASA, którzy w 1977 wysłali Arię z Wariacji Goldbergowskich w kosmos jako wizytówkę homo sapiens na wypadek gdyby tam żyli marsjanie) postanawia pozbawić ludzkość własnej spuścizny i podarować ją tym, którzy słuchać go będą w kosmosie. Na ziemi po raz ostatni aranżuje koncert zmarłego po wykonaniu właśnie Wariacji Glenna Goulda, wydobywa go przy pomocy jego własnego nagrania z fortepianu (pod postacią nadmarionety) i przedstawia własny muzyczny testament.