Reżyseria: Dorota Anna Dąbek
Inscenizacja: Dorota Anna Dąbek
Skróty tekstowe: Wojciech Olejnik, Dorota Anna Dąbek
Scenografia: Tomasz Taracha
Muzyka: Grzegorz Małkowski

Dwie przestrzenie, w których główną rolę odgrywają czarno-białe obrazy ukazujące zwykłą nużącą codzienność w poetycko-nastrojowej interpretacji.

Dwa czasy, które mimo swej równoległości płyną w innym rytmie.

Oszczędne słowo, warstwa muzyczna spektaklu, budują niezwykłą atmosferę tworząc precyzyjną konstrukcję dramatu scenicznego opartą na słuchowisku radiowym.

W spektaklu nie ma miejsca na budowanie psychologiczne postaci, tę warstwę pozostawiono widzowi, który przez swoją obecność staje się bezimiennym obserwatorem, (może sąsiadem?) uczestniczącym w zdarzeniach.

To krótka wypowiedź artystyczna posługująca się spokojną kompozycją.